Zelena tranzicija ima i svoju tamnu stranu: Rudnici nikla pritiskaju neke od najbogatijih ekosistema planete

Bum za potražnjom nikla i iskopavanja u Indoneziji, podstaknuti globalnom potražnjom za baterijama i čistim tehnologijama, mogao bi ozbiljno da ugrozi biodiverzitet zemlje.

Novo istraživanje upozorava da se širenje rudnika preklapa sa područjima izuzetno bogatim biljnim i životinjskim vrstama, stvarajući paradoks zelene tranzicije – sirovine potrebne za čistiju energetiku mogu istovremeno da ugrožavaju prirodu.

Indonezija je poslednjih godina postala centralna tačka globalne industrije nikla, metala koji ima važnu ulogu u proizvodnji pojedinih vrsta baterija za električna vozila.

Međutim, eksploatacija zahteva velike rudarske komplekse, infrastrukturu i preradu rude, što može da dovede do gubitka šuma i degradacije staništa.

Autori istraživanja upozoravaju da bi bez pažljivijeg planiranja razvoj rudarske industrije mogao da bude u sukobu sa ciljevima Indonezije za očuvanje biodiverziteta.

Poseban problem predstavlja činjenica da neka nalazišta leže u područjima sa velikim brojem endemskih vrsta koje ne postoje nigde drugde na planeti.

Priča o indonežanskom niklu tako otvara jedno od ključnih pitanja energetske tranzicije: nije dovoljno samo zameniti fosilna goriva čistijim tehnologijama, već je važno i odakle dolaze materijali od kojih se te tehnologije proizvode.