Finska, Irska, Francuska: Koje evropske zemlje imaju najviše, a koje najmanje šuma?

Evropske šume su tokom proteklih decenija beležile rast, ali postoje znatne razlike u njihovom obimu širom kontinenta.

Iako se 39% teritorije Evropske unije pokriva šumama, pojedine zemlje, kao što su Finska, Švedska, Slovenija, Estonija i Latvija, imaju više od polovine svoje teritorije pod šumama, dok Danska, Irska, Holandija i Malta znatno zaostaju. Razlozi za ovakve razlike mogu se pripisati različitim faktorima.

Jedan od glavnih faktora koji utiče na obim šuma u određenoj zemlji je profitabilnost. Konverzija vrednog poljoprivrednog zemljišta u šumarstvo može rezultirati smanjenjem prihoda, a ekonomski efikasna upotreba zemljišta može uticati na odluke država u vezi sa šumskim pokrivačem.

Pored toga, istorijski faktori takođe igraju značajnu ulogu.

Na primer, Danska je tokom vekova bila suočena sa nekontrolisanim sečenjem šuma i krčenjem šumskih površina zbog potreba za poljoprivredom.

Slično, Irska je do kraja 19. veka izgubila veći deo svog šumskog pokrivača koji je pre 6.000 godina iznosio čak 80%, smanjujući ga na svega 1%.

Unatoč ukupnom rastu šumskih površina u Evropi, šume se suočavaju sa sve većim pretnjama izazvanim klimatskim promenama.

Požari i napadi korenača postaju ozbiljniji zbog viših temperatura i produženih perioda suše.

Istraživači preporučuju potrebu za stvaranjem sistema u realnom vremenu koji će omogućiti praćenje i brz odgovor na poremećaje u šumama širom Evrope.

Dok Evropa nastoji da se suoči sa ovim izazovima, važno je da njeni napori u borbi protiv krčenja šuma budu usaglašeni sa njenim obavezama u zaštiti životne sredine.