Troškovi klimatskih promena za Grčku 2 milijarde evra godišnje

Troškovi klimatskih promena za Grčku do kraja veka procenjuju se na 2,2 milijarde evra godišnje, ili oko 1% bruto domaćeg proizvoda u sadašnjim vrednostima, navodi se u izveštaju Banke Grčke i njenog guvernera Janisa Sturnarasa o ekološki, ekonomski i socijalni uticaji u Grčkoj.

Šume koje pale, usevi koji su uništeni i turizam koji će opadati kako temperatura raste, sve se to odražava na ovu cenu.

U izveštaju se upozorava da ako se ne preduzmu mere za ograničavanje emisije ugljen-dioksida, Grčka rizikuje dezertizaciju od oko 40 odsto, posebno u istočnim i južnim delovima zemlje.

Navodi se prognoze porasta temperature za 1,2 do 2 stepena Celzijusa do sredine veka i za 2 do 5 stepeni Celzijusa nakon 2060. godine, u poređenju sa 1971-2000, povećanje dana toplotnog talasa za 10 do 15 dana do 2050. i za 30 do 50 dana do 2100. Očekuje se da će padavine značajno opasti nakon 2050. godine, posebno u najjužnijim delovima zemlje.

Istovremeno, međutim, učestalost ekstremnih padavina će se povećati. Požari će postati češći i besneti još 10 do 20 dana do sredine veka, a 15-50 dana do kraja veka. Istovremeno, nivo mora će porasti, za 15-20 cm do sredine veka i za 20-80 cm do kraja veka.

Pedesete godine prošlog veka bile su, kaže se u izveštaju, prekretnica, iza koje se antropogeno mešanje u klimu nije moglo preokrenuti.

Studija pruža uvid u lokacije koje su najosjetljivije na klimatske promjene, sa ciljem razvoja efikasne nacionalne politike prilagođavanja klimatskim promjenama. Za merenje ranjivosti koriste se fizičke i socioekonomske karakteristike.

Što se tiče šumskih požara, relativno najveća ranjivost, po površini, po glavi stanovnika, ukupnom i BDP po glavi stanovnika, javlja se u Centralnoj Grčkoj, Zapadnoj Grčkoj i Peloponezu, dok Istočna Makedonija i Trakija pokazuju visoku ranjivost na osnovu nejednake raspodele BDP-a po stanovniku. capita. Atika pokazuje najveću ranjivost na osnovu površine i gustine naseljenosti.

Nalazi studije o uticaju na poljoprivredu, posebno u slučaju Tesalije, su zabrinjavajući. U najgorem slučaju, proizvodnja kukuruza bi mogla biti smanjena do 41,7%, pamuka do 34,2%, a proizvodnja pšenice mogla bi porasti za 13,4% do kraja veka.