Sivi vukovi: Genetski čuvari, ili pretnja ekosistemu?

Ključne vrste održavaju ravnotežu u ekosistemima, a sivi vukovi su vrhunski predatori koji duboko utiču na okolinu.

Primer toga je ponovna reintrodukcija sivih vukova u Nacionalni park Yellowstone 1995. godine, koja je imala značajan uticaj na ekosistem.

Nedavno istraživanje, autorstvo Philipa Hedricka i Sare Hoy, istražuje genetske procese kod sivih vukova i uticaj na ekosistem Nacionalnog parka Isle Royale (IRNP).

Studija – Dalekosežni uticaj genetičkih procesa kod ključnog predatora, sivih vukova – objavljena je u časopisu Science Advances.

Istraživanje se fokusira na genetske promene u populaciji sivih vukova i njihov uticaj na ekosistem.

Mnoge populacije vrhunskih predatora postaju manje, fragmentirane i izolovane, što dovodi do inbrednosti zbog gubitka staništa.

Populacija sivih vukova na IRNP je doživela pad usled inbrednosti.

Naučnici su otkrili da je dolazak jednog vuka, M93, spasao populaciju omogućavajući genomsku raznolikost i poboljšavajući kondiciju vukova.

Promene u genima i stope plena na losovim su se menjali.

Losovi su glavni plen sivih vukova i dominantni sisavci biljojedi na ostrvu, međutim, inbrednost je smanjila stope plena.

Fluktuacije u stopi plena uticale su na obilje losova, što je zatim uticalo na konzumaciju balsamove jele, ključnog izvorista za losove i borealne šumske vrste.

Najiznenađujući rezultat je “kako genetika jednog pojedinca predatora može uticati na celu populaciju predatora, populaciju plena i šumske ekološke procese“.

Studija sugeriše da su genetske promene unutar populacije sivih vukova oblikovale fluktuacije i dinamiku šumskog ekosistema.

Istraživanje ističe povezanost vrsta u ekosistemima i potrebu za očuvanjem genetske raznolikosti radi otpornosti i zdravlja ekosistema.

Sivi vukovi nisu samo predatori, već i čuvari ekosistema.